Blog
Cofradía do Capón de Vilalba
Hai cousas que a un lle costa traballo asimilar, aínda que ten que afacerse a elas. Sexa por mal ou por ben. Neste caso por ben. Xantar capón no mes de xuño, coas calores que...
Os dous alcaldes
O do dous alcaldes non é novo. Provincia de Lugo, Alcalde do Psoe e primeiro tenente de alcalde do Bng. Final do festival do verán, entrega de agasallos, sube o Alcalde ó escenario e cabréase o...
A carretera
Eu pensaba que só era cousa da Porta de Cima, pero tamén os da Praza consideraban a Carretera un mundo aparte. A Carretera tiña o seu centro na grande árbore da Pravia, e chegaba desde...
Chamando ao poder
García Díez chama a Orozco: Pepe, temos que falar, porque non é xusto que tendo ti a lista máis votada teñas que depender da terceira e estar supeditado a eles os mil catrocentos días do...
Xosé Manuel Carballo
Para os galegos de hoxe e de hai trinta séculos, o carballo é unha árbore totémica. Con ánima forte aínda que forme samo, o carballo é fermoso e rexo símbolo de perennidade, dá sombra nos...
¡A mil por hora!
Mil visitas por hora. Venres, primeiro de xuño, oito e media do serán. Bótolle unha ollada ás estatísticas de visitas a Galicia Dixital no que vai de xuño. É moi doado os primeiros días de...
Rumbo al Cairo
Un vilalbés de outrora, acuñou a frase de Rumbo al Cairo, así en castelán, para referirse ó feito de largarse con vento fresco, cambiar de aires, ou tomar un camiño diferente na vida. A...
A invisible torre dos Andrade
Anos cincuenta: para un neno da Porta de Cima a torre dos Andrade era invisible. Estaba alí ergueita, na parte alta da praza, lembrando vellas grorias, coroando a coroa do castro, gardando a...
Embotellando o botellón
Gústanme os bos propósitos de Orozco en relación co botellón, as pintadas, os moteiros (se non os mencionou, lémbrollo), e outras agresións. Mágoa que non o fixese antes, pero esa ordenanza...
Se bebes, non fales
Hai un par de semanas fun a unha cea en Conturiz que se prolongou durante máis de tres horas, e o viño que bebín ó comezo foise diluíndo no meu organismo. Ó sair do restaurante, a uns...
Xosé María Díaz Castro, amigo
Hai moitos anos, aló por 1970, preparei un estudio sobre os poetas da Terra Chá, e entre os moi numerosos creadores existentes atopei un, magnífico, chamado Xosé María Díaz Castro, que...
Moito e pouco
No Ourol dos meus veráns infantís había unha fonte Fonte Pouca que deixaba moi claro o concepto. Lembreino cando vin dúas mulleres de idade que contaban as súas penas a un amigo, e...
Orozco e Joaquín
Dinme que van actuar xuntos en Lugo, e eu estoume preparando. Orozco é a voz rexa, triunfante, resoante no exterior. A súa palabra vive, e pode vivir da palabra. Joaquín é a tradición, a...
Conchita
Dous anos despois, Conchita merece ser recordada. Concepción Díaz López, extremeña, toda a vida en Lugo. Unha vida dedicada á familia (Casara co avogado Mourenza, dous fillos) e á...
Os homiños de Lugo
Tradicionais, tranquilos, ben intencionados, lánguidos O concepto non é meu. Aparece ocasionalmente, mencionado quizais por algún homiño que non sabe que o é. ¿Serei un deles?. Os anos e...