Blog
Os homiños de Lugo
Tradicionais, tranquilos, ben intencionados, lánguidos O concepto non é meu. Aparece ocasionalmente, mencionado quizais por algún homiño que non sabe que o é. ¿Serei un deles?. Os anos e...
A guerra de nunca acabar
Na miña vida, sempre a guerra. Nacín en 1947: Oscuridade, postguerra, silencios. Comecei a traballar en 1964: XXV anos de paz, unha única versión do pasado, nun réxime que celebraba a derrota...
Chove en Lugo
Chove en Lugo aínda que parece que escampa. Chove, na casa do pobre. Chove sobre o auditorio para apagar entusiasmos, e as goteiras do vetusto edificio deixan coar a auga ó interior para ablandar...
A cofradía do Capón de Vilalba
Domingo Goás Chao segue adiante no seu labor de promoción do capón vilalbés. Este avogado nado en Vilalba, exercente en Madrid, fillo do médico Goás que só lembrarán os moi vellos e de...
Manifestacións
Só unha vez me manifestei. Despois dos horribles atentados de Madrid, camiñei gregario por Lugo ata a Subdelegación do Goberno onde cheguei cando todo rematara. Nunca antes. Nunca despois,...
Falemos de cousas serias
Xa está ben de falar de tonterías. Falemos de cousas serias, das que preocupan ós lucenses, das que afectan á nosa tranquilidade, e poden alterar a nosa vida. Téñenme atemorizado os...
Martes de paixón
¿Cómo lle fas esto a Orozco?, sendo teu amigo, dinme os amigos. Precisamente por eso, para que saiba que segue a ser humano, e cando deixe de ser alcalde máis. Son dos poucos que lle di cousas...
A escola de Doña Amelia
En Vilalba, naqueles lonxanos anos cincuenta, os pais que tiñan especiais aspiracións de futuro para os seus fillos mandábanos á escola de pago. A escola pública estaba no alto do...
Don Orozco, siga, siga...
O mércores celebrouse o Enterro da Sardiña con toda a súa carga de crítica ó poder, concluíndo que hoxe coma onte- a casa do Concello segue a ser a casa de tócame Roque. Criticouse...
Lugo pode ser outra cousa
Escribo, e á vez fago exame de conciencia sobre o sentimento que me provoca esta miña cidade bimilenaria. Dóeme Lugo (a alguén doíalle España), porque levo corenta e dous anos vivindo nunha...
Un cronista para Lugo
Resposta de Xulio Xiz En relación coa carta da compañeira e amiga, Tonina Gay, Presidenta do Valle-Inclán, sobre unha frase do meu artigo Orozco de Abel Vilela, o malentendido ven dunha...
Blanco sobre negro
Branco e negro identifican os bandos do xadrez, contrastan o Arlequín, representan luz e escuridade. Branco sobre negro: nitidez, claridade e negativo fotográfico. Blanco, lucense en Madrid,...
Orozco de Abel Vilela
Para a praza de Cronista Oficial de Lugo, o alcalde, en alarde democrático, solicitou propostas das asociacións culturais e formou unha comisión presidida polo titular da Real Academia Galega...
Antón Pirulero
A Antón Fernández López (por ahora, desconocido para mi) no le gustó mi artículo A festa da cidadanía, y después de beberlo hasta la saciedad, le ha producido desconcierto ante el...
Miguel Fuenteseca
Chamábase Miguel Fuenteseca, tiña 16 anos, e o domingo deixamos o seu corpo no cemiterio de Saavedra (Begonte). Sen acudir a estatísticas, coido que a Terra Chá paga unha doorosa cota...