O galego de Vilalba, para os nenos, nos anos cincuenta, non existía. Os nosos pais consideraban que aquel idioma estaba proscrito, e como querían facer de nós mulleres e homes de proveito,...
Azoroñar é andar avidamente arredor dunha cousa con ansia de conseguila, como fai o azor. Eu aprendín, en cambio, que azoroña o que está a velas vir, agardando que outros resolvan os...
Unha noticia sobre os pozos da parroquia de Árbol, faime cavilar sobre o tempo e o posible cambio climático, a falla de primo entendido nestas cuestións. Cando non sabemos de que falar nunha...
Aínda quedan lugares onde, pinchando con agullas un boneco, tentan facer mal á persoa que representa. Algo así ocorre cando a miña foto chega a determinada redacción, na que se me recorta como...
Hai cousas que eu non son capaz de aceptar, mentalmente claro. Pero a situación legal, a realidade, imponse. Un dos temas ós que me refiro é o das minas. Na miña inocencia primixenia, eu...
Na noite dun venres de setembro, dúas rapaciñas e un rapaz duns doce anos tonteaban na rúa do xeito inocente que nós o faciamos ós dezaseis. Cando as nenas cansaron do xogo, plantaron ó rapaz...
Hai corenta anos, eu tiña vinte, Radio Popular comenzaba o seu camiño polas ondas na provincia de Lugo. Armando Manzanero arrasaba entre os mozos polos seus temas melosos, románticos, namorados,...
Eu teño por patróns a Ramón e Froilán. O primeiro, catalán, naceu santo cando o quitaron vivo do ventre de súa nai morta. O lucense Froilán currouse a santidade milagre a milagre, libro a...
Alsanca é o nome de guerra de Alfredo Sánchez Carro, home da información, da política, dos Ancares e da Muralla, entre outros mesteres, retirado dalgún deles pero doblemente activo nos demais....
Ó non ser fumador, o cinceiro do meu coche é a parte máis limpa do interior do vehículo. A única parte limpa. Moi poucos o teñen utilizado. Un deles, Manuel María. Polo tempo transcorrido,...
Hai uns días, no peche dunha obra, vin unha consigna que chamou a miña atención: Viva Galiza ceive(sic.), e veume á memoria a historia do lucense detido hai algo máis de corenta anos, por...
A miña casa natal en Vilalba estaba na Porta de Cima (legalmente, Calle del General Mola), número vintecatro, case frente por frente da chamada Casa Casavedra, na que vivía a familia dos...
A manifestación máis expresiva do poder norteamericano percíbese no cine e na vida cotián. E tempos houbo (hai?) en que unha película norteamericana, polo feito de selo, tiña garantido moito...
Vivo o fin de semana inmerso en festa popular, e comprobo que aínda que todo cambie, hai cousas que perviven, quizais porque ninguén quere que muden. No Campo da Festa, dúas orquestras montan...
O sábado celebramos o itinerante cabodano do Manuel, organizado pola Fundación Manuel María: Desde Vilalba á Santa Sabela en Outeiro de Rei. O Introito foi á beira do Muíño do Rañego, no...