En tempos, o xornalista nacía, non se facía. E accedimos á profesión por gusto, por vocación, como meritorios, correturnos, aprendices de todo. Ata que empezaron a chegar os licenciados, que...
Veño de pasar un fin de semana rodeado por milleiros de fieles que rivalizaban en venerar á Virxe dos Milagros de Saavedra na súa anual romaría, que se ben ten a súa festa o vintecatro de maio...
Foi o último martes de maio, arredor da unha da tarde, cando unha parede do Insua Bermúdez víñase abaixo por mor das obras dunha escaleira que se estaba facendo nas inmediacións. Daba á clase...
Pasar a fin de semana fóra de Lugo fai que ata o domingo á noite non me entere da maioría das novas de actualidade. O mesmo sucede con chamadas e mensaxes que chegan co retraso derivado dunha...
Non sei por que secreta reacción do noso cerebro, as macrocifras chaman poderosamente a nosa atención. Xa non digamos se esas cifras grandes entrañan un determinado record, establecendo que...
Un amigo meu tiña no baixo da súa casa un restaurante clandestino e popular coa porta sempre entreaberta por non ter chimenea que dese saída ó bafo. E ó abrir calquera fiestra, entraban na...
Cada comisión é un milagro, porque supón atopar un grupo de persoas que se lie a manta á cabeza e se dedique a traballar para conseguir diñeiro, organización, actividades, e que os vilalbeses...
Todos aspiramos a cumprir cen anos, aínda que esa cifra non sexa ningunha garantía. Poden ser cen anos de amizade, de relación, de fomento da convivencia; ou cen anos mirándose o embigo,...
Entre os dous, suman hoxe catorce meses, pero cronoloxicamente gaña Pablo por goleada: Catorce a cero. Desde que chegaron, acabouse a paz como sinónimo de tranquilidade. Pero, ¿Quen quere a paz...
É ben ingrata a nova do esmorecemento da estación de autobuses de Vilalba, construída hai dezasete anos perto do polígono industrial, que se ve reducida na práctica a puro aparcamento de...
Debo estar evoluíndo hacia unha especie de urbanofilia (ou fobia), porque cada vez que viaxo fóra vexo eses lugares con prisma lucense, ou vexo Lugo co prisma deses lugares. E sempre, por...
Andan, cando escribo esta crónica, os labregos revolucionados por Galicia adiante. E eso que temos fama os galegos de xente pacífica, de aturar todo o que nos boten por riba, de dicir que chove...
Na miña nenez, en Ambosores, desnataban o leite e devolvían o soro porque non había estrada para que o coche viñese recollelo. Cando o coche do leite puido chegar, comezou o progreso. Quedoume...
Esta fin de semana, como Presidente do Orfeón Lucense, tocoume recibir a embaixada romana que visitou Lugo para participar -coro Ars Nova da capital italiana- no IX Encontro Internacional de...
Desde hai ben anos son socio do Centro Cultural e Recreativo de Vilalba, ese que ten a sede entre o vello Muiño do campo da Feira e a Casa do Concello, e que leva moito tempo sendo punto de...