García Díez chama a Orozco: Pepe, temos que falar, porque non é xusto que tendo ti a lista máis votada teñas que depender da terceira e estar supeditado a eles os mil catrocentos días do...
Para os galegos de hoxe e de hai trinta séculos, o carballo é unha árbore totémica. Con ánima forte aínda que forme samo, o carballo é fermoso e rexo símbolo de perennidade, dá sombra nos...
Mil visitas por hora. Venres, primeiro de xuño, oito e media do serán. Bótolle unha ollada ás estatísticas de visitas a Galicia Dixital no que vai de xuño. É moi doado os primeiros días de...
Un vilalbés de outrora, acuñou a frase de Rumbo al Cairo, así en castelán, para referirse ó feito de largarse con vento fresco, cambiar de aires, ou tomar un camiño diferente na vida. A...
Anos cincuenta: para un neno da Porta de Cima a torre dos Andrade era invisible. Estaba alí ergueita, na parte alta da praza, lembrando vellas grorias, coroando a coroa do castro, gardando a...
Gústanme os bos propósitos de Orozco en relación co botellón, as pintadas, os moteiros (se non os mencionou, lémbrollo), e outras agresións. Mágoa que non o fixese antes, pero esa ordenanza...
Hai un par de semanas fun a unha cea en Conturiz que se prolongou durante máis de tres horas, e o viño que bebín ó comezo foise diluíndo no meu organismo. Ó sair do restaurante, a uns...
Hai moitos anos, aló por 1970, preparei un estudio sobre os poetas da Terra Chá, e entre os moi numerosos creadores existentes atopei un, magnífico, chamado Xosé María Díaz Castro, que...
No Ourol dos meus veráns infantís había unha fonte Fonte Pouca que deixaba moi claro o concepto. Lembreino cando vin dúas mulleres de idade que contaban as súas penas a un amigo, e...
Dinme que van actuar xuntos en Lugo, e eu estoume preparando. Orozco é a voz rexa, triunfante, resoante no exterior. A súa palabra vive, e pode vivir da palabra. Joaquín é a tradición, a...
Dous anos despois, Conchita merece ser recordada. Concepción Díaz López, extremeña, toda a vida en Lugo. Unha vida dedicada á familia (Casara co avogado Mourenza, dous fillos) e á...
Tradicionais, tranquilos, ben intencionados, lánguidos O concepto non é meu. Aparece ocasionalmente, mencionado quizais por algún homiño que non sabe que o é. ¿Serei un deles?. Os anos e...
Na miña vida, sempre a guerra. Nacín en 1947: Oscuridade, postguerra, silencios. Comecei a traballar en 1964: XXV anos de paz, unha única versión do pasado, nun réxime que celebraba a derrota...
Chove en Lugo aínda que parece que escampa. Chove, na casa do pobre. Chove sobre o auditorio para apagar entusiasmos, e as goteiras do vetusto edificio deixan coar a auga ó interior para ablandar...
Domingo Goás Chao segue adiante no seu labor de promoción do capón vilalbés. Este avogado nado en Vilalba, exercente en Madrid, fillo do médico Goás que só lembrarán os moi vellos e de...