Pasar a fin de semana fóra de Lugo fai que ata o domingo á noite non me entere da maioría das novas de actualidade. O mesmo sucede con chamadas e mensaxes que chegan co retraso derivado dunha...
Non sei por que secreta reacción do noso cerebro, as macrocifras chaman poderosamente a nosa atención. Xa non digamos se esas cifras grandes entrañan un determinado record, establecendo que...
Un amigo meu tiña no baixo da súa casa un restaurante clandestino e popular coa porta sempre entreaberta por non ter chimenea que dese saída ó bafo. E ó abrir calquera fiestra, entraban na...
Cada comisión é un milagro, porque supón atopar un grupo de persoas que se lie a manta á cabeza e se dedique a traballar para conseguir diñeiro, organización, actividades, e que os vilalbeses...
Todos aspiramos a cumprir cen anos, aínda que esa cifra non sexa ningunha garantía. Poden ser cen anos de amizade, de relación, de fomento da convivencia; ou cen anos mirándose o embigo,...
Entre os dous, suman hoxe catorce meses, pero cronoloxicamente gaña Pablo por goleada: Catorce a cero. Desde que chegaron, acabouse a paz como sinónimo de tranquilidade. Pero, ¿Quen quere a paz...
É ben ingrata a nova do esmorecemento da estación de autobuses de Vilalba, construída hai dezasete anos perto do polígono industrial, que se ve reducida na práctica a puro aparcamento de...
Debo estar evoluíndo hacia unha especie de urbanofilia (ou fobia), porque cada vez que viaxo fóra vexo eses lugares con prisma lucense, ou vexo Lugo co prisma deses lugares. E sempre, por...
Andan, cando escribo esta crónica, os labregos revolucionados por Galicia adiante. E eso que temos fama os galegos de xente pacífica, de aturar todo o que nos boten por riba, de dicir que chove...
Na miña nenez, en Ambosores, desnataban o leite e devolvían o soro porque non había estrada para que o coche viñese recollelo. Cando o coche do leite puido chegar, comezou o progreso. Quedoume...
Esta fin de semana, como Presidente do Orfeón Lucense, tocoume recibir a embaixada romana que visitou Lugo para participar -coro Ars Nova da capital italiana- no IX Encontro Internacional de...
Desde hai ben anos son socio do Centro Cultural e Recreativo de Vilalba, ese que ten a sede entre o vello Muiño do campo da Feira e a Casa do Concello, e que leva moito tempo sendo punto de...
Por Bernardo García Cendán, e a súa habitual carta a Antón, entérome da morte da muller de Antón do Rebacholo, ó que trato desde hai moito tempo pola súa pertenza á Polifónica de...
Non mancan fisicamente, pero algunhas administracións teñen perigo laboral. Xa non digamos as macroempresas audiovisuais que dependen das administracións e que cada cambio político nutren os...
O 25 de marzo, doíame de non saber dos mortos da guerra en Vilalba, dos innombrables, dos que tanto souberon as cunetas do país. Dor que forma parte dunha gran teima xa que, a pesar de nacer oito...